Geen berg te hoog: Een Moment van Reflectie en Erkenning

01-01-2024

Ik denk terug aan het nummer "Ain't no mountain high enough" van Diana Ross, dat me altijd heeft geïnspireerd om obstakels te overwinnen. Als moeder, partner, vriendin en in al die andere mooie rollen die ik vervul, voel ik vaak de druk om alles aan te kunnen. Maar soms, zelfs na het beklimmen van die berg keer op keer, voel ik de vermoeidheid door elke vezel van mijn lichaam razen. En dan komt het moment waarop ik naar die berg kijk en denk: "Ik ben er klaar mee."

Het gewicht van de berg: De weg naar die berg toe leek al vier keer zo lang als normaal. Ik heb die berg beklommen, soms met hulp, soms op eigen kracht, maar ik heb het telkens weer voor elkaar gekregen. En nu zie ik die berg steeds dichterbij komen, maar elke stap voelt als lood in mijn schoenen. Mijn ademhaling wordt zwaarder en vermoeidheid overspoelt me. Maar vermoeidheid is niet nieuw voor mij, ik ervaar het dagelijks. Dus haal ik diep adem en ga ik door, zoals ik altijd heb gedaan.


 

Het moment van stilstand

Maar nu, opeens, sta ik stil. Ik kijk om me heen en zie dat iedereen doorgaat. Ik ben eraan gewend dat iedereen het druk heeft, dat iedereen zijn eigen bagage draagt. Dus stapel ik mijn eigen rugtassen op, want ik ben niet uniek in mijn last. De rugpijn is chronisch geworden, maar waarom wil ik nu tegen die berg leunen? Verlang ik naar erkenning, te midden van alle drukte, pijn en vermoeidheid? Maar van wie verwacht ik die erkenning? Is "Ain't no mountain high enough" niet wat ik uitdraag en wat mij is opgedragen?  

 

Het belang van zelfzorg en erkenning: Ik moet erkennen dat hoewel ik in staat ben bergen te beklimmen, ik ook momenten van rust en zelfzorg verdien. Ik kan niet altijd doorgaan zonder te pauzeren en mijn eigen grenzen te respecteren. Het is okay om steun te zoeken, om anderen te laten weten dat ik soms een pauze nodig heb. Het betekent niet dat ik zwak ben, maar juist dat ik menselijk ben. Door te erkennen wat ik nodig heb en mezelf de tijd te geven om op adem te komen, kan ik uiteindelijk sterker worden en nog beter in staat zijn om die berg te beklimmen. 


"Ain't no mountain high enough" is een krachtige boodschap van doorzettingsvermogen en vastberadenheid. Maar laten we niet vergeten dat het ook belangrijk is om af en toe stil te staan en voor onszelf te zorgen. Door erkenning te geven aan mijn pijn, vermoeidheid en behoefte aan rust, kan ik uiteindelijk nog sterker de uitdagingen in het leven aangaan. Dus, laat me mijn eigen berg beklimmen, met de wetenschap dat ik me niet hoef te schamen om soms even te rusten en mezelf op te laden. 

      


Natalie